
COP31 Başkanlığı’nın resmi hesaplarında yayımlanan “The Yörüks-Yörükler” belgeseli, Antalya’nın Toroslarında yaşayan Sarıkeçili Yörüklerin hayatını dünyaya taşıyor. Yapımda, insanın doğayla kurduğu bağın asırlara dayanan bir ilişki olduğu vurgulanıyor.
Belgeselde Orta Asya’dan Balkanlar’a uzanan göç hikayesi, 45 günlük çekimlerle anlatılıyor. Yörük ailelerinin günlük yaşamı, doğanın ritmine uyum sağlayarak sürdürülüyor.
Konar göçer bir hayatın izleri
Ramazan, Yörük kimliğinin babasından aldığı bir mirası olduğunu anlatıyor. Ona göre yürümek, bu topluluğun kendini tanımlayan en temel eylemi. Kara çadır ise aile için yalnızca bir barınak değil, geçmişin ve bugünün ortak mekanı.
Yörük kadını, keçi kılından ördüğü çadırın mutluluğun yuvası olduğunu söylüyor. Eşyanın az tutulduğu, israfın reddedildiği bir yaşam tarzı, belgeselin öne çıkan başlıklarından biri.
Doğa ile kurulan minnet ilişkisi
Kuş Ali, ormanın kendisi için hayati olduğunu ve ormana zarar geldiğinde içinin sızladığını dile getiriyor. Yörük anlayışında dağ, su ve orman, yaşamın ayrılmaz parçaları olarak görülüyor.
Belgeselde ayrıca yavru keçisi Sabiş’i ayağı kırık halde bulan Nazım’ın hikayesi de yer alıyor. Nazım’ın keçisini başının üstünde taşıyarak ağıla götürmesi, topluluğun doğayla kurduğu sıcak ilişkiyi gözler önüne seriyor.
Balkanlardaki Yörük izleri
Belgeselin son bölümünde Makedonya’ya ulaşan Yörük aileleri ele alınıyor. Tarımla uğraşan Hasan ve ailesi, geride bıraktıkları yolları ve ulaştıkları yerleri anlatıyor.




